khamis 29/1/2015- esoknya, haruslah aku nak melawat mak kan. walau mak kata mak takde pape, tetap lah rasa nak pegi jugak. rindu. risau. hati tak tenang bila mak takdak di rumah. mak tak bagi aku mai sebenarnya. sbb takut menyusahkan. hospital sp ni budak2 bwh 12tahun tak boleh masuk.
tapi aku degil. aku tetap nak jumpa mak. umarfaiq, aku tinggalkan dekat makngah ila dia. makngah ila pon tengah keja sebenarnya, cuma dia keja ada office sendiri duduk sorang2 so dia boleh jaga. lagipon katanya umarfaiq ni bukan susah pon nak jaga. seronok lagi ada la. makngah pon memang dah biasa sgt dgn dia. kalau ada masa memang dok bawak dia pi lepak opis makngah pon. so umi bagi bekal makanan sesiap dah tinggalkan dia dgn makngah. langsung dia tak nanges bila umi pegi. dia faham bila umi cakap umi nak pi tengok maktok sat huuu.
sampai sana, cari parking mcm besa laaa memang seksa. mujoq ada rezeki aku jugak. naseb laaa pakai kereta comel kan, selit ja mana2 suka. hambooihhh full sgt kan, hambekkk kau aku parking hahaha!
masa sampai abah ada dok teman mak. sembang2 dgn mak kejap pastu aku curi2 pi ziarah anak kakjat pulak yg baru bersalin kat spital yg sama. lepas tu baru naik kat mak semula. masa tu abah dah balik. tengok mak tengah tido, rasa sayu sangat hati. mak tak pernah kena warded seumur hidup dia. mak sentiasa sihat alhamdulillah. 1st time mak kena warded pon masa bersalin kat najwa ja.
sembang2 dgn mak kejap, sampai habes waktu melawat baru aku turun. itupon siap extend lagi. berat hati nak tinggalkan mak. kalau boleh nak temankan mak setiap masa. masa mak sihat pon kami sentiasa borak2 sesama, apatah lagi time tak sihat mcm ni kan. mesti mak bosan duduk sini sorang2. sbb mak duduk wad 2nd class, satu bilik 2org. org katil sebelah pulak tak boleh cakap huuuu.
mak la yg suruh aku balik cepat, kesian kat umarfaiq katanya. bila sms kak ila tanya keadaan anak, dia cakap anak happy ja dok tengok lorry. naseblaaa tempat keja makngah banyak lori huuu...sebelum balik umi singgah makan sesiap kat kafe spital tu. btw memang ni la peluang umi sbb makanan kat kafe ni boleh tahan sedap hewhewhew.
sampai opis makngah tengok anak happy ja duduk dgn makngah. alhamdulillah. dulu mak yg mengasuh kak ila ni, dari lepas pantang. semua depa 4beradik mak yg mengasuh. sekarang dia pulak mengasuh anak aku hehe. makngah kata budak baik ni tak susah pon nak jaga. tengok lori ja pon dah happy sampai sudah haha. umi upah belon kat anak sbb kena tinggal dan sebab baik sangat huhu.
balik, singgah umah kak fazren kejap. selain nak khabarkan berita mak masuk ward, rindu dekat anak2 menakan sebenarnya. seronok umarfaiq blh jumpa kazen2. balik umah, tak sempat sampai umah mak, anak dah terlena sambil berdiri dlm keta. kesiannya, letih rupanya. padahal dia bangun tido tadi dah dekat pukul12.
petang, abah pi melawat mak lagi. tapi aku tak boleh pi la kan sapa nak jaga umarfaiq lagi. takkan nak suruh makngah ila dia lagi, melampau laaa huuu. kalau boleh setiap masa nak melawat mak :(
so aku bawak umarfaiq ronda2 petang. kesian dia bosan. selalu ramai melayan dia. tapi petang tu tinggal kami berdua jela dah semua pakat pi melawat mak. maktok pon rindu cucu tak sangga dah. saling merindu la depa.
abah balik dah maghrib. pastu pi pulak sbb nak hantar najwa, dia nak temankan mak malam ni. dah tu tetiba bukan saja kak ila, adik2 dia pon ikut sekali nak pi melawat. malam2 pon hentam jaaa janji boleh masuk haha. mak memang rajin melayan bebudak kat umah tu. bila kita baik dgn org, see, org pon akan baik dgn kita :)










































